YSR Praja News Telugu :న్యూఢిల్లీ/హైదరాబాద్:రోజురోజుకూ పెరుగుతున్న ఇంధన ధరలు, మరోవైపు ప్రమాదకర స్థాయిలో పెరిగిపోతున్న వాయు కాలుష్యం… ఈ రెండు సమస్యలకు చెక్ పెట్టేందుకు భారత ప్రభుత్వం చేపట్టిన బృహత్తర కార్యక్రమమే ‘ఇథనాల్ బ్లెండింగ్’. పెట్రోల్లో 20 శాతం ఇథనాల్ కలపడం (E20) ద్వారా వాహన కాలుష్యాన్ని తగ్గించడంతో పాటు, వేలాది కోట్ల రూపాయల విదేశీ మారక ద్రవ్యాన్ని ఆదా చేయవచ్చని ప్రభుత్వం భావిస్తోంది. అయితే, నాణేనికి మరోవైపు ఉన్నట్లుగా… ఈ హరిత ఇంధన విప్లవం వెనుక ఒక భయంకరమైన పర్యావరణ ముప్పు పొంచి ఉందని పర్యావరణవేత్తలు, జలవనరుల నిపుణులు తీవ్ర ఆందోళన వ్యక్తం చేస్తున్నారు. ముఖ్యంగా, భవిష్యత్తులో దేశం కనీవిని ఎరుగని నీటి సంక్షోభాన్ని ఎదుర్కోబోతోందని తాజా అధ్యయనాలు హెచ్చరిస్తున్నాయి. అసలు ఇథనాల్ వల్ల నీటి కరువు ఎలా వస్తుంది? ఈ రెండింటికీ ఉన్న సంబంధం ఏమిటి? అనే విషయాలను ఈ కథనంలో వివరంగా తెలుసుకుందాం.
ఇథనాల్ అంటే ఏమిటి? ఎందుకు కలుపుతారు?
ఇథనాల్ అనేది మొక్కల ఆధారిత పదార్థాల నుండి, ముఖ్యంగా చక్కెర మరియు పిండి పదార్థాలు (స్టార్చ్) ఎక్కువగా ఉండే వ్యవసాయ ఉత్పత్తుల నుండి తయారయ్యే ఒక రకమైన ఆల్కహాల్ (బయో-ఇంధనం). మన దేశంలో చెరకు, మొక్కజొన్న, పాడైపోయిన బియ్యం వంటి వాటిని పులియబెట్టి (ఫెర్మెంటేషన్) ఇథనాల్ను తయారు చేస్తారు. పెట్రోల్లో దీన్ని కలపడం వల్ల ఇంజిన్లో ఇంధనం మండినప్పుడు ఆక్సిజన్ సరఫరా పెరిగి, దహన క్రియ (కంబషన్) మెరుగ్గా జరుగుతుంది. తద్వారా వాతావరణంలోకి విడుదలయ్యే కార్బన్ మోనాక్సైడ్, ఇతర హానికర వాయువుల శాతం భారీగా తగ్గుతుంది. కాలుష్యం తగ్గడానికి ఇది అద్భుతమైన మార్గమే అయినప్పటికీ, దీని తయారీకి అవసరమయ్యే ముడిసరుకులే అసలు సమస్యను సృష్టిస్తున్నాయి.
ఒక లీటర్ ఇథనాల్కు 3,000 లీటర్ల నీరు!
ఇథనాల్ తయారీలో అత్యంత ఆందోళన కలిగించే విషయం ‘నీటి వినియోగం’. ఇథనాల్ను నేరుగా ల్యాబ్లలో తయారు చేయలేము. దాని కోసం పంటలు పండించాలి. భారతదేశంలో ఇథనాల్ ఉత్పత్తిలో అత్యధిక భాగం కేవలం చెరకు పంట నుంచే జరుగుతోంది. చెరకు అనేది అత్యధికంగా నీటిని పీల్చుకునే (Water-intensive) పంట. ఒక కిలో చక్కెర లేదా దానికి సమానమైన ఇథనాల్ ఉత్పత్తి చేయడానికి రైతు వ్యవసాయ క్షేత్రంలో వేలాది లీటర్ల నీటిని వాడాల్సి ఉంటుంది.
వివిధ పరిశోధనా సంస్థల గణాంకాల ప్రకారం, పంట సాగు దగ్గరి నుండి, ఫ్యాక్టరీలో ఇథనాల్గా మారే వరకు… కేవలం ఒకే ఒక్క లీటర్ ఇథనాల్ తయారు చేయడానికి సగటున 2,500 నుండి 3,000 లీటర్ల స్వచ్ఛమైన నీరు ఖర్చవుతుంది! అంటే, మీరు మీ బైక్లో కొట్టించే ఒక లీటర్ ఇథనాల్ కలిపిన పెట్రోల్ వెనుక వేలాది లీటర్ల భూగర్భ జలాలు ఆవిరైపోతున్నాయన్న మాట.
ప్రమాదంలో భూగర్భ జలాలు.. వ్యవసాయంపై ప్రభావం
ఇథనాల్కు మార్కెట్లో మంచి డిమాండ్ ఉండటంతో, రైతులు తక్కువ నీటితో పండే చిరుధాన్యాలు, పప్పుధాన్యాలు, నూనెగింజల సాగును వదిలేసి లాభసాటిగా ఉండే చెరకు, మొక్కజొన్న సాగు వైపు మళ్లుతున్నారు. దీనివల్ల దేశంలో ఆహార భద్రతకు ముప్పు వాటిల్లడమే కాకుండా, భూగర్భ జలాలు వేగంగా అడుగంటుతున్నాయి.
మహారాష్ట్ర (ముఖ్యంగా మరాఠ్వాడా ప్రాంతం), ఉత్తరప్రదేశ్, కర్ణాటక, తెలంగాణ, ఆంధ్రప్రదేశ్ వంటి రాష్ట్రాల్లో ఇప్పటికే తీవ్రమైన నీటి కొరత ఉంది. విచిత్రం ఏమిటంటే, ఈ రాష్ట్రాల్లోనే అత్యధికంగా చెరకు పండిస్తున్నారు మరియు ఇథనాల్ ఫ్యాక్టరీలు ఇక్కడే కేంద్రీకృతమై ఉన్నాయి. ప్రతి ఏటా భూగర్భ జలాలను బోర్ల ద్వారా విచ్చలవిడిగా తోడేయడం వల్ల వాటర్ టేబుల్ వందల అడుగుల కిందకు పడిపోయింది. ఇదే పరిస్థితి కొనసాగితే రాబోయే ఐదేళ్లలో ఈ ప్రాంతాలు ఎడారులుగా మారే ప్రమాదం ఉందని సెంట్రల్ గ్రౌండ్ వాటర్ బోర్డ్ (CGWB) నివేదికలు పరోక్షంగా హెచ్చరిస్తున్నాయి.
పారిశ్రామిక కాలుష్యం – వ్యర్థ జలాల ముప్పు
కేవలం పంటకే కాదు, ఫ్యాక్టరీలో ఇథనాల్ను తయారు చేసే ప్రక్రియలో కూడా లక్షల లీటర్ల నీరు అవసరం. ఇథనాల్ డిస్టిలరీలలో పులియబెట్టే ప్రక్రియలో, యంత్రాలను చల్లబరచడానికి భారీగా నీటిని వాడుతుంటారు. ఆ తర్వాత పరిశ్రమల నుండి వెలువడే మురుగు నీటిని ‘స్పెండ్ వాష్’ (Spent wash) అంటారు. ఇది అత్యంత ప్రమాదకరమైన, ఆమ్ల లక్షణాలు (Acidic) ఉన్న ద్రావణం.
చాలా ఫ్యాక్టరీలు ఈ వ్యర్థ జలాలను సరైన పద్ధతిలో శుద్ధి చేయకుండా (ట్రీట్మెంట్ లేకుండా) నేరుగా పక్కనే ఉన్న కాలువల్లో, నదుల్లో లేదా ఖాళీ భూముల్లో వదిలేస్తున్నాయి. దీనివల్ల చుట్టుపక్కల ప్రాంతాల్లోని భూగర్భ జలాలు పూర్తిగా కలుషితమైపోయి, కనీసం తాగడానికి కూడా పనికిరాకుండా పోతున్నాయి. పచ్చని పొలాలు సైతం ఈ రసాయన జలాల వల్ల పనికిరాకుండా పోతున్నాయి.
ఆర్థిక ప్రయోజనాలా? పర్యావరణ పరిరక్షణా?
పెట్రోల్లో 20 శాతం ఇథనాల్ కలపడం వల్ల దేశానికి ఏటా దాదాపు రూ. 40,000 కోట్ల మేర విదేశీ మారక ద్రవ్యం ఆదా అవుతుందని అంచనా. అయితే, నీటి వనరులు పూర్తిగా అంతరించిపోయిన తర్వాత, త్రాగునీటి కోసం మరియు వ్యవసాయం కోసం మనం వెచ్చించాల్సిన ఖర్చు ఈ ఆదా అయ్యే మొత్తం కంటే వంద రెట్లు ఎక్కువగా ఉంటుందని పర్యావరణ ఆర్థికవేత్తలు విశ్లేషిస్తున్నారు. మనం ఒక సమస్యను (వాయు కాలుష్యం, ముడి చమురు భారం) పరిష్కరించుకునే క్రమంలో, మరొక అతిపెద్ద ప్రాణాంతక సమస్యను (నీటి కరువు) కొనితెచ్చుకుంటున్నామని వారు వాపోతున్నారు.
పరిష్కార మార్గాలు ఏంటి?
ఇథనాల్ బ్లెండింగ్ అనేది వదిలేయాల్సిన కాన్సెప్ట్ కాదు, కానీ దాని అమలులో విధానపరమైన మార్పులు రావాలి. నీటి కొరతను నివారించడానికి నిపుణులు సూచిస్తున్న ప్రధాన మార్గాలు ఇవి:
- 2G ఇథనాల్ పై దృష్టి: ఆహార పంటలు (చెరకు, మొక్కజొన్న) మీద ఆధారపడకుండా, పంట కోతల తర్వాత మిగిలిపోయే వ్యవసాయ వ్యర్థాలు (వరి గడ్డి, పత్తి కాడలు, చెరకు పిప్పి) నుండి ఇథనాల్ను తయారు చేయాలి. దీన్ని ‘సెకండ్ జనరేషన్ (2G) ఇథనాల్’ అంటారు. దీనివల్ల వ్యర్థాలను తగలబెట్టే సమస్య తప్పుతుంది, అదనంగా సాగు నీరు ఖర్చు కాదు.
- బిందు సేద్యం (Drip Irrigation) తప్పనిసరి: ఇథనాల్ కోసం పండించే చెరకు లాంటి పంటలకు సంప్రదాయ పద్ధతిలో కాలువల ద్వారా నీరు పారించకుండా, కచ్చితంగా డ్రిప్ ఇరిగేషన్ పద్ధతిని వాడేలా ప్రభుత్వాలు నిబంధనలు తీసుకురావాలి. దీనివల్ల 40 నుండి 50 శాతం నీరు ఆదా అవుతుంది.
- తక్కువ నీటితో పండే పంటల వాడకం: చెరకుకు ప్రత్యామ్నాయంగా, అతి తక్కువ నీటితో పండే ‘చక్కెర దుంపల’ (Sugar beets) ద్వారా ఇథనాల్ తయారీని ప్రోత్సహించాలి.
- జీరో లిక్విడ్ డిశ్చార్జ్ (ZLD): ఫ్యాక్టరీల నుండి ఒక్క చుక్క కూడా వ్యర్థ జలాలు బయటకు రాకుండా, నూరు శాతం నీటిని పరిశ్రమలోనే రీసైకిల్ చేసుకునే విధానాన్ని కఠినంగా అమలు చేయాలి.
ముగింపు:
హరిత ఇంధనాల వైపు ప్రపంచం అడుగులు వేయడం ఆహ్వానించదగ్గ పరిణామమే. కానీ, సుస్థిర అభివృద్ధి అనేది ప్రకృతి వనరులను నాశనం చేయకుండా జరగాలి. నేటి మన వాహన అవసరాల కోసం రేపటి తరాల దాహాన్ని తీర్చే జలవనరులను హరించడం న్యాయం కాదు. ప్రభుత్వం, విధాన నిర్ణేతలు తక్షణమే మేల్కొని ఇథనాల్ ఉత్పత్తి విధానాల్లో పర్యావరణహిత మార్పులు తీసుకురావాలి. ఇంధన భద్రత ఎంత ముఖ్యమో, జల భద్రత అంతకంటే ముఖ్యమని గ్రహించాలి. అప్పుడే ఈ ‘ఇథనాల్ విప్లవం’ నిజమైన అర్థంలో విజయవంతం అవుతుంది.
